Mouvement pour le Liban

Représentant le Courant Patriotique Libre en Belgique

Terugblik – december 2006: Even terugblikken op de oppositiebeweging tegen de regering Siniora… waar vrolijkheid en goede sfeer van toen vandaag in tegenstelling staan met de door de Hariri-clan aangewakkerde haat

Posted by jeunempl sur décembre 11, 2011

MPLBelgique.org – Traduit en néerlandais par Mouhamad Wehbe
Texte original en langue française 

[Terugblik : 5 jaar na de eerste grootschalige betogingen van de oppositie tegen de pro-internationale en anti-Libanese regering van Siniora, beslist MPLBelgique.org om even op deze gebeurtenis van de Libanese politiek terug te blikken op het moment dat de partij van Hariri haar sektarische opruiingen en pogingen tot verdelingen binnen de Libanese bevolking vermenigvuldigt. De bijeenkomsten van deze groep (sinds de schermutselingen van 14 januari 2011 tot de laatste haatdragende demonstratie in Tripoli op zondag 27 november) staan volledig in tegenstelling met de betogingen van de coalitie van 5 jaar geleden die allerlei partijen samenbracht naast de Hezbollah en de Vrije Patriottistische Stroming. Terugblik op een periode vol hoop die in januari 2011 tot de val van het tijdperk van Hariri heeft geleid. Dat tijdperk werd enkel gekenmerkt door internationale verzoeken en geen aandacht werd besteed aan de nationale uitdagingen…]

Laten we even terugblikken op de naoorlogse context in september 2006. De Hezbollah maakt altijd deel uit de Libanese regering waarvan Fouad Siniora de premier is. De Vrije Patriottische Stroming en haar blok van Verandering en Hervorming is de enige groep sinds 2005 die zich tegen de regering van Siniora verzet. Sinds 6 februari 2006 is dit blok echter niet meer alleen op het Libanese politieke toneel. De oorlog tegen de Zionistische vijand heeft immers bewezen dat het overeenstemmingsdocument dat 6 maanden eerder tussen de Vrije Patriottistische Stroming (CPL) en de Hezbollah werd getekend, een groot deel van de Libanezen had veranderd. De sjiieten en de christenen “wantrouwen” elkaar niet meer! Tijdens de oorlog van 2006 en na de solidariteitsoproep van Generaal Michel Aoun stonden al de huizen van de christenen open voor de sjiietische vluchtelingen in de “veilige” zones van Kesrouan, Metn, Beiroet en elders. Onvoorstelbaar enkele jaren geleden…

De leider van Hezbollah Sayyed Hassan Nasrallah heeft deze christenen al de eer bewezen door hen meer dan hartelijk te bedanken en door aan te duiden dat deze ongeëvenaarde opwelling van solidariteit onschatbaar was. Hij stemde dan ook het voorstel van de CPL in om in een regering van nationale eenheid opgenomen te worden zodat het blok het hoofd kan bieden aan de crisis die Libanon meemaakte. Het is immers zo dat Generaal Aoun dit voorstel al vóór de oorlog van 2006 had voorgelegd om aan Sionira de gelegenheid te geven het “opzij duwen” van de Christenen goed te maken. Tevergeefs! Spijtig genoeg sprak de meerderheid haar veto uit en besloot zelfs om de sjiietische standpunten (Hezbollah en Amal) in alle volgende gouvernementele beslissingen buiten beschouwing te laten. Het gaat hier weer om een nieuwe ontwijking van de Libanese grondwet die de overeenstemming tussen al de gemeenschappen oplegt. Kortom, na de christenen uit de regering te hebben gewipt, werden de sjiieten de mond gesnoerd. De reactie van de sjiieten liet zich niet wachten en Hezbollah en Amal verlieten dan de regering half november 2006 en sloten zich bij de oppositie van Generaal Aoun aan.

De Libanese grondwet is voor de zevende keer geschonden door de meerderheid aan de macht en alles wees erop dat het zo verder ging gaan. De oppositie beslist het heft in handen te nemen en lanceert vreedzame betogingen. Kort vóór de aankondiging van de datum van deze massabijeenkomst wordt het kamerlid Pierre Amine Gemayel overdag vermoord door een gewapend commando. De oppositie stelt de betoging uit en de meerderheid grijpt deze gelegenheid aan om de schuld van deze moord op de CPL te schuiven. Ze brengen daarna deze moord op een politiek vlak en beschuldigen hier de oppositie en voornamelijk de CPL van (laten we terloops aanstippen dat de CPL de enige partij is die nooit wapens heeft gehad). De meerderheid aan de macht beslist ook om een grote steunbetoging op touw te zetten… maar ze hebben enkel op de steun van 50.000 à 100.000 personen kunnen rekenen en dat, ondanks al de media ophef hieromtrent en het misbruik van de dood van de maartelaar Pierre Gemayel. Dit aantal mensen is miniem in tegenstelling tot de echte Libanese betogingen.

Na enkele dagen rouw kondigt de oppositie uiteindelijk de datum van de massabetoging aan.
Die zal plaatsgrijpen op 1 december 2006! Een gedenkwaardige dag die de aanleiding gaat zijn tot andere demonstraties waarvan een tweede reusachtige betoging op 10 december 2006 die volgens het Libanese leger rond 1 miljoen Libanezen heeft bijeengebracht.

Die betogingen hebben in een ongelooflijke goede sfeer plaatsgevonden en zonder op de verschillende godsdiensten te letten. Het is echter zo dat de meerderheid van de aanwezigen sjiiet of christen was. Hebben jullie hier iets over gehoord in Frankrijk of België? Tja, enkele seconden tijdens het journaal door aan te stippen dat de pro-Syriërs samen waren gekomen tegen de regering Siniora… Zoals gewoonlijk dus. Je zal al zeker hebben opgemerkt dat in al deze uitleg geen enkele keer het woord Syrië verschijnt.

Het is nog dommer om “pro-Syriërs” te gebruiken voor de Aounisten omdat ze de enigen waren die de aanwezigheid van Syrië in Libanon tijdens de laatste 16 jaren aan de kaak stelden. De Aounisten werden ook nu en dan door de SR afgetuigd terwijl de internationale gemeenschap en de Hariri-clan (toen aan de macht) hun ogen sloten.

Alles begint dus op 1 december met de eerste grootschalige betoging!

Hieronder zie je het Martelaarsplein dat volledig oranje is :).

Tussen de 2 grote pleinen van Beirut is de Bechara-Khoury-laan even propvol.

Het Ryad-el-Solh-plein was meer homogeen met aanhangers van Hezbollah en andere partijen.

 

En nu de beelden van de unieke sfeer die tijdens deze vreedzame betoging heerste.

Een stortvloed van mensen in het oranje…

Vermommingen in overvloed:


De Hezbollah en de CPL hebben ter plaatse alles onder controle en hun aanhangers betogen elke dag in een heel goede sfeer. Tenten worden overal op de twee pleinen opgezet en demonstraten beslissen ter plekke te blijven totdat de regering niet aftreedt.

Spijtig genoeg wordt op 3 december een aanhanger van Hezbollah doodgeschoten door een militielid van Hariri… de oppositie loopt niet in de val en gaat er niet verder op in!
Ondanks de begrafenis van deze jongen wordt de beweging voortgezet en activiteiten worden op touw gezet.

Ook op zondag 3 december wordt een religieuze plechtigheid georganiseerd en de kerk was vol met mensen in het oranje en het groen (groen wordt gedragen door de aanhangers van een christelijke partij in het Noorden, de Marada van Sleyman Frangieh)

De betogers zijn vastbesloten en zetten de demonstratie voort… dag en nacht.

Op 5 december vindt een nachtelijke sit-in plaats.


Op die avond werd een andere oppositiebetoger vermoord door het Hariri-kamp. Die moordenaars werden niet gestraft… In totaal werden tijdens die betogingen 3 tegenstanders omgebracht en geen enkele van die moordenaars werd afgetuigd.

De betogers krijgen de steun van leiders van het Blok voor Verandering en Hervorming (CPL, Hezbollah en bondgenoten), met Gebran Bassil, Mario Aoun en het kamerlid van Metn Ghassan Moukheiber :


Op 9 december dragen 1100 personen de kleuren van de regenboog. Alle partijen worden dus vertegenwoordigd en de vrede tussen alle partijen wordt geëist.

Op 10 december 2006 breekt de massabetoging van de oppositie alle records. Zoals al eerder vermeld, kwamen rond 1 miljoen Libanezen samen opnieuw tussen de twee grote pleinen van Beiroet en zijn omgeving. Veel mensen hebben het verzamelpunt zelfs niet kunnen bereiken door de te grote toevloed van personen op de weg. Volgens het Libanese leger gaat het hier om de grootste betoging ooit in de geschiedenis van Libanon.

De Libanese oppositie vestigt zich definitief in Beiroet en er zijn nu honderden tenten waaronder Libanezen, zowel christenen als moslims, elke avond samenkomen. Ze houden dus een vastberaden houding aan om de onwettelijke regering Siniora aan de kaak te stellen.

Daarna komen de eindejaarsfeesten aan… de wanhoop van het volk wordt opzij geschoven en laat plaats aan vreugde die met de geboorte van de Messias gepaard gaat. Zo wordt een reusachtige kerstboom versierd en de oppositie breekt weer een record door de grootste kerststronk van de wereld te maken.

De beweging werd voortgezet tot het einde van de crisis in 2008 met de verkiezing van president Sleiman en de instemming van een nieuwe kieswet die rechtvaardiger is ten opzichte van de christenen. Na meerdere regeringen van nationale eenheid kwam in juni 2011 de regering Mikati aan de macht en die wijst voor de eerste keer een evenwichtige verdeling van de macht toe tussen alle gemeenschappen van het land. Daarenboven kregen de christenen een werkelijke beslissingsmacht met 10 ministers voor het blok van Verandering en Hervorming. Het komt erop neer dat er om reusachtige vooruitgang gaat. Zes jaar eerder had de regering Siniora in juni 2005 beslist om de christenen aan de kant te schuiven door hen enkel 2 ministers toe te kennen. Deze vergissing kost hem, 6 jaar later, de macht…

Texte original en langue française traduit en langue néerlandaise par Mouhamad Wehbe

Publicités

5 Réponses to “Terugblik – december 2006: Even terugblikken op de oppositiebeweging tegen de regering Siniora… waar vrolijkheid en goede sfeer van toen vandaag in tegenstelling staan met de door de Hariri-clan aangewakkerde haat”

  1. Tony said

    Veel interessante dingjes wist ik niet. Tayyar ou bass !

  2. Asma said

    Een tekst die oude koeien uit de gracht haalt maar dit is wel nuttig om een volledige en algemene toestand te kunnen vatten en begrijpen. Tof om dit te weten ! Laten we nu hopen dat alles als een leien dakje gaat gaan… hierover heb ik wel mijn twijfels! Bedankt voor deze tekst!

  3. Katrien said

    Kappen met die onzin en al die domme regeringsleiders! Macht aan Aoun en Hezbollah NU !

  4. Mouhamad said

    Dag beste mensen,
    Ik verheug mij er echt op dat jullie commentaren de waarheid van ons geliefde land weerkaatst!
    Aarzel zeker niet om onze site verder te stuwen en te raadplegen.

    We gaan echter oude koeien uit de sloop halen om ervoor te zorgen dat de desinformatie van andere clans niet gebeurt.

    We zouden graag een eensgezindheid willen hebben in alles wat wij gaan publiceren. Waarheid en terugblik zullen gepaard gaan.

    Nog ‘s bedankt voor jullie reacties!

    Mouhamad

  5. Dory said

    Dat zien we nog wel ‘s! De echte oppositie, dwz tayyar en hezbollah, moet Libanon « runnen »

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s

 
%d blogueurs aiment cette page :