Mouvement pour le Liban

Représentant le Courant Patriotique Libre en Belgique

  • N'oubliez pas de visiter nos galeries d'images.

  • MPL Belgique

  • Rubriques

  • Actualités

  • Archives

  • Méta

Onze meisjes brengen vrede

Posted by jeunempl sur mars 25, 2008

Vijf portretten van vrouwelijke militairen op missie in Libanon

(Het Volk – Yves Barbieux)

‘Onze jongens’, zo noemen wij ze, de Belgische blauwhelmen die onder de vlag van de Verenigde Naties naar de vier uithoeken van de wereld worden uitgestuurd om de vrede te helpen handhaven. Maar wij vergeten vaak dat er ook ‘onze meisjes’ zijn. ‘Zeker voor een vredesopdracht in een moslimland zijn vrouwelijke militairen onontbeerlijk, want hier kan bijvoorbeeld echt niemand anders dan een vrouw een andere vrouw fouilleren’, zegt kolonel Vanlinthout die het Belgisch detachement in Tibnin, Zuid-Libanon, leidt. Wij spraken met vijf van ‘onze meisjes in Libanon’. Yves Barbieux
Nikky Geerts, 21, eerste soldaat en stormfuselier

Een vrouw in een mannenwereld, Nikky Geerts weet wat het betekent: zij is de enige vrouw in de groep van 93 stoere stormfuseliers die de beveiliging verzorgen van de Belgische blauwhelmen zowel in als buiten kamp Scorpion.

Hard? ‘Valt mee’, antwoordt zij met haar ontwapenende glimlach. ‘Wij draaien in een systeem van wachten in het kamp en escortes van opdrachten buiten het kamp. Dat allemaal in shiften van 12 uur. Dit is mijn eerste missie in het buitenland, de eerste keer ook dat ik een opdracht uitvoer die potentieel gevaarlijk kan zijn. Thuis zag niet iedereen dat zitten. Maar ik heb er vertrouwen in.’

Al bij stilgestaan dat je desnoods op iemand moet schieten? ‘Ik probeer er niet aan te denken. Gedurende vier maanden hebben wij intensief voor deze opdracht geoefend en dat moet voldoende automatismen gecreëerd hebben om in geval van confrontatie op de juist te reageren.’

Wilde je stormfuselier worden toen je in het leger ging? ‘Ik ben in het leger gegaan omdat ik aan oefeningen wou deelnemen, in de bossen wou slapen en avonturen wou beleven. Op dat vlak word ik op mijn wenken bediend, moet ik zeggen. Maar fysiek heb ik het niet onder de markt. Als we 35 kilometer moeten marcheren met 20 kilo in de rugzak, dan maken ze daar voor mij geen uitzondering op. Ik heb een kleiner model van rugzak mogen kiezen, maar die moet nog altijd 20 kilo zwaar zijn.’

Wat brengt deze missie je bij? ‘Het is een verrijkende ervaring. Dit is écht. Dit is geen oefening meer. Wellicht zal ik nooit meer op dezelfde manier een oorlogsfilm bekijken. Maar ik denk niet dat ik voor altijd bij een gevechtseenheid blijf. Ook al zal ik de unieke kameraadschap missen die hier heerst omdat je echt alles samen doet.’

Votre commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s

 
%d blogueurs aiment cette page :